کشیدن دندان که به آن “اکستراکشن” نیز گفته میشود، یک روش دندانپزشکی است که در آن دندان به طور کامل از حفره خود در استخوان فک خارج میشود. این کار معمولاً زمانی انجام میشود که دندان به شدت آسیب دیده، پوسیده، شکسته، یا عفونی شده باشد و نتوان آن را با روشهای دیگر ترمیم کرد. همچنین در مورد دندان عقل که به درستی رویش نکرده و باعث درد یا آسیب به دندانهای مجاور شده است، کشیدن دندان لازم میشود.
بیحسی موضعی: قبل از شروع، دندانپزشک ناحیه اطراف دندان را با تزریق ماده بیحسی، بیحس میکند تا درد احساس نشود.
شل کردن دندان: دندانپزشک با استفاده از ابزارهای مخصوص (مانند الویتور)، دندان را به آرامی در حفره استخوانی خود شل میکند تا رباطهای نگهدارنده آن کشیده شوند.
خارج کردن دندان: با استفاده از انبرک دندانپزشکی، دندان به تدریج و با حرکات چرخشی یا فشاری از حفره خارج میشود.
کنترل خونریزی: پس از خارج کردن دندان، گاز استریل روی محل زخم قرار داده میشود تا خونریزی کنترل شود. گاهی اوقات بخیه نیز لازم است .
خونریزی: مقداری خونریزی پس از کشیدن دندان طبیعی است. معمولاً با گاز گرفتن روی گاز استریل، خونریزی کنترل میشود. در برخی موارد، ممکن است خونریزی برای چند ساعت ادامه یابد یا در روز بعد دوباره شروع شود. اگر خونریزی شدید بود و با گاز گرفتن متوقف نشد، به دندان پزشک مراجعه کند.
درد و تورم: درد و تورم در ناحیه کشیدن دندان پس از از بین رفتن اثر بیحسی، طبیعی است. معمولاً با مصرف داروهای مسکن تجویز شده توسط دندانپزشک (مانند ایبوپروفن یا استامینوفن) و استفاده از کمپرس سرد روی گونه، این علائم کاهش مییابند.
خشکی دهان (Dry Mouth): ممکن است تا چند روز پس از جراحی، احساس خشکی در دهان داشته باشید. نوشیدن مایعات فراوان (به جز نوشیدنیهای الکلی و کافئیندار) به رفع این مشکل کمک میکند.
کبودی: در برخی موارد، ممکن است ناحیه فک یا گونه دچار کبودی شود که معمولاً طی چند روز تا یک هفته از بین میرود.
درد فک (TMJ Pain): باز نگه داشتن طولانی مدت دهان در حین جراحی ممکن است باعث درد یا گرفتگی در مفصل گیجگاهی فکی شود .